على بن أبي طالب عليه السّلام در سنّ ( 35 ) سالگى براى امر خدا قيام فرمود و مؤمنين از آن حضرت متابعت كردند ولى منافقين از متابعت على خوددارى كردند ، به جهت رياست و سلطنت و امر دنيا خود آنان مردى را ( براى امر خلافت ) انتخاب كردند ، و آن كسى را كه خدا و رسول صلى اللّه عليه و آله برگزيده بودند عقب زدند . [ جريان سقيفه بنى ساعده ] روايت شده كه عباس ( عموى پيغمبر ) در وقتى كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله قبض روح شد نزد امير المؤمنين على عليه السّلام آمد و گفت : دستهاى خود را دراز كن تا من با تو بيعت نمايم ، على عليه السّلام فرمود : غير از ما چه كسى است كه امر خلافت را طلب كند و براى آن صلاحيت داشته باشد ؟ ! و گروهى از مسلمين كه زبير و ابو سفيان هم در بين آنان بودند نزد على بن أبي طالب آمدند ، ولى على عليه السّلام خوددارى كرد . پس از آن مهاجرين و انصار ( دربارهء تعيين خليفه ) اختلاف كردند ، انصار گفتند : از ما يك امير و از شما هم يك امير . گروهى از مهاجرين گفتند : ما از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله شنيديم كه ميفرمود : خلافت مال قريش خواهد بود ، انصار بعد از آنكه سعد بن عباده را كشتند و شكمش را پاى مال نمودند تسليم قريش شدند . عمر بن خطاب با ابو بكر بيعت كرد ، بعد از آن گروهى از اعراب كه در آن وقت در مدينه آمده بودند و دل آنان را بوسيلهء عطاء و بخشش براى مشرّف شدن بدين اسلام بدست آورده بودند - با ابو بكر بيعت كردند و غير آنان نيز از آنان متابعت كردند . اين خبر بعد از آنكه على عليه السّلام از غسل ، نماز ، حنوط ، كفن ، آماده كردن جنازهء پيغمبر براى دفن ، دفن و نماز بر بدن آن